හිටපු ශිෂ්ය නායකයෙකු මෙන්ම පෙරටුගාමී සමාජවාදී පක්ෂයේ ප්රධාන ලේකම්වරයා වන කුමාර් ගුණරත්නම් සමග
ඩේලි මිරර් පුවත්පතේ මාධ්යවේදිනී චතුෂිකා විජයසිංහ විසින් මෑතකදී පවත්වන ලද සම්මුඛ සාකච්ඡාවේ සිංහල පරිවර්තනය පහත පළවේ. මෙම සම්මුඛ සාකච්ඡාවේදී පෙරටුගාමී නායකයා ප්රකාශකළේ රටේ ශිෂ්ය සංගම් තුළ යම් යම් ප්රතිවිරෝධතා පවතින නමුත් අනාගතයේදී මෙම සංගම් වඩාත් ශක්තිමත්ව නැවත නැගී සිටිනු ඇතැයි තමන් විශ්වාස කරන බවයි.
ජනාධිපති අනුර කුමාර දිසානායක, හිටපු ජනාධිපති රනිල් වික්රමසිංහ ඇතුළු නායකයින් ගිය මාවතේම ගමන් කරමින් සිටින බවත්, ඔහු සිය වාමාංශික දෘෂ්ටිවාදයන් අතහැර දමා ඇති බවත් ඔහු පැවසීය. නව ලිබරල්වාදීන් සතුටු කිරීම සඳහා AKD විසින් ජවිපෙ (JVP) සන්නාමය භාවිතා කර ඇති බව ඔහු වැඩිදුරටත් කියා සිටියේය. කෙසේ වෙතත්, සුදුසු කාලය සහ තත්ත්වය උදා වූ විට තම පක්ෂය මතු වී එන බව ස්ථිරවම විශ්වාස කරන බැවින් ඡන්ද පදනම ගැන තම පක්ෂය කරදර නොවන බවද කුමාර් ගුණරත්නම් පවසයි.
මෙම සම්මුඛ සාකච්ඡාවේ උපුටා ගැනීම් පහත පරිදි වේ.
ප්රශ්නය:
මේ වසරේ මුල පැවති රැලියකදී පෙරටුගාමී සමාජවාදී පක්ෂයේ ප්රචාරක ලේකම්වරයා ප්රකාශ කළා ජාතික ගැටලුව විසඳීම සඳහා ස්වයං පාලන ප්රදේශ, මන්ත්රී මණ්ඩල දෙකකින් සමන්විත ද්වි-මණ්ඩල ව්යවස්ථාදායකයක් ස්ථාපිත කිරීම සහ කඳුරට දෙමළ ජනතාවට පිළිගැනීමක් ලබා දීම අත්යවශ්ය බව. මේ තුළින් රටේ තවත් ගැටලු රැසක් නිර්මාණය විය හැකි යැයි ඔබ සිතන්නේ නැද්ද?
කෙටි පිළිතුර 'නැහැ' යන්නයි. පසුගිය මාර්තු මාසයේ පැවති සම්මේලනයේදී අපි මේ වැඩපිළිවෙළ හඳුන්වා දුන්නා. අපි මන්ත්රී මණ්ඩල දෙකකින් යුත් ද්වි-මණ්ඩල ව්යවස්ථාදායක ක්රමයක් හඳුන්වා දීමට යන්නේ. එකක් දැනට පවතින නියෝජිත මන්ත්රී මණ්ඩලයට සමාන වන අතර, ඊට සමගාමීව තවත් මණ්ඩලයක් තිබෙනවා. එය මූලික වශයෙන් සිංහල, දෙමළ සහ මුස්ලිම් වැනි විවිධ ජාතීන්ගේ සමාන නියෝජනයක්. දෙවන මණ්ඩලය සැලසුම් කර ඇත්තේ ජාතික සහ සංස්කෘතික ගැටළු සම්බන්ධයෙන් තීරණ ගැනීම සඳහායි. පළමු මණ්ඩලයේ තනි බහුතර ආණ්ඩුවක් තිබුණත්, ජාතික හෝ සංස්කෘතික ගැටළු මත පදනම් වූ යෝජනාවක් සම්මත කිරීමේදී ඔවුන්ට දෙවන මණ්ඩලය හරහා ගොස් එහි අනුමැතිය ලබා ගැනීමට සිදුවෙනවා.
මෙය හඳුන්වාදීමෙන් අපට සම්පූර්ණ විසඳුම් ලබාගත හැකි බවක් මින් අදහස් වෙන්නේ නැහැ. නමුත් යම් දුරකට යහපත් තීරණ ගත හැකියි. පළමු මණ්ඩලය සිංහල පාර්ලිමේන්තු මන්ත්රීවරුන්ගේ බහුතරය යොදාගෙන යම් අත්තනෝමතික තීරණයක් ගත්තොත් දෙවන මණ්ඩලයෙන් එය නැවැත්විය හැකියි. මීට වසර 200කට පෙර බ්රිතාන්ය අධිරාජ්යවාදීන් විසින් බලහත්කාරයෙන් මෙරටට ගෙන ආ කඳුරට දෙමළ ජනතාව ගැන කතා කරන විට, සමාජයේ අනෙකුත් කොටස්වලට සාපේක්ෂව ඔවුන්ගේ ජීවන තත්ත්වය ඉතා දුර්වලයි. එය කවුරුත් දන්නා කරුණක්. වසර ගණනාවක් තිස්සේ ඔවුන්ව විවිධ දේශපාලඥයන් විසින් භාවිතා කර තිබෙනවා. ඒ සිංහල දේශපාලඥයින් පමණක් නොවෙයි, එහේ ඉන්න දෙමළ දේශපාලඥයින් විසින් පවා. එමෙන්ම සමහර ජාතිකවාදී සහ ස්වෝත්තමවාදී ව්යාපාර විසින්ද ඔවුන්ව භාවිතා කර තිබෙනවා. දශක ගණනාවක් තිස්සේ ඉල්ලීම් කළ උතුරු සහ නැගෙනහිර පළාත්වල ජාතික ව්යාපාර ගැන සලකා බලන විට පවා, ඔවුන් සිය අරගලයට කඳුරට දෙමළ ජනතාව ඇතුළත් කර ගත්තේ නැහැ. ඒ නිසා දශක ගණනාවක් මෙහි ජීවත් වන ඔවුන්ව අප ජාතික ප්රජාවක් ලෙස පිළිගත යුතු බව අපි විශ්වාස කරනවා.
එබැවින්, මෙය තවත් ගැටලුවක් වනු ඇතැයි මා සිතන්නේ නැහැ. මෙය යථාර්ථයයි, මෙය අතීතයේදීම විසඳිය යුතුව තිබුණක්. නමුත් රට පාලනය කළ විවිධ පක්ෂ සහ විවිධ නායකයින් මෙය භාවිතා කළේ ඔවුන්ගේ වාසියටයි. ජාතික ගැටලුව විසඳීම සඳහා අප මෙම වැඩපිළිවෙළ ඉදිරිපත් කරන්නේ ඒ නිසයි.
ප්රශ්නය:
වසර ගණනාවකට පෙර ඔබ ශිෂ්ය නායකයෙක්. ඔබේ දේශපාලන භාෂාවට ඓතිහාසිකව විප්ලවය සහ විප්ලවවාදී අරගල ඇතුළත් වී තිබුණා. වර්තමානයේ ශිෂ්ය ව්යාපාර ඔබ දකින්නේ කෙසේද? ඔවුන් වර්තමාන අවශ්යතාවයන් නියෝජනය කරනවා කියා ඔබ සිතනවාද?
ඔව්, අතීතයේදී දේශපාලන පිටියට ශිෂ්ය ව්යාපාරයේ විශාල බලපෑමක් තිබුණා. නමුත් මම හිතන්නේ කාලයත් සමඟ එය යම් මට්ටමකට පරිහානියට පත්වී තිබෙනවා. ඒ සමඟම, විප්ලවවාදී පක්ෂයක් ලෙස අපි විප්ලවය විශ්වාස කරනවා, සමාජවාදය විශ්වාස කරනවා, ඒ වගේම අපි ක්රම වෙනසක් ද විශ්වාස කරනවා.
එය ජවිපෙ හෝ මාලිමාව කරන ආකාරයේ ක්රම වෙනසක් නොව සැබෑ ක්රම වෙනසක්. මෙම ක්රම වෙනසක් කිරීමේ ප්රධාන බලවේගය කම්කරු පන්තිය බව අපි විශ්වාස කරනවා. බලය හිමිවිය යුත්තේ ඔවුන්ටයි. ශ්රී ලංකාවේ ශිෂ්ය ව්යාපාරය යනු එක්තරා ආකාරයක රැඩිකල් ව්යාපාරයක්. ඔවුන්ට දේශපාලනයට විශාල බලපෑමක් තිබුණා. විශේෂයෙන්ම පසුගිය දශක හතර පහ තුළ නිදහස් අධ්යාපනය ගැන සලකා බලන විට, ඔවුන් ජනතාවගේ අධ්යාපන අයිතිය සුරක්ෂිත කිරීමට සටන් කර ඇති බව මම හිතනවා. ඒ අර්ථයෙන් ගත් කල, ශිෂ්ය ව්යාපාරය අතීතයේදී විශාල කාර්යභාරයක් ඉටු කළා.
නමුත් වර්තමානයේ, මෙම නව ලිබරල් ආර්ථිකය හඳුන්වා දීමෙන් පසුව, එය ආර්ථිකයක් පමණක් නොවෙයි, එය දෘෂ්ටිවාදයක් බවටද පත්වී තිබෙනවා. මෙය 1977 සිට දිගහැරෙමින් පවතිනවා. දැන් අපි මුහුණ දෙමින් සිටින්නේ නව ලිබරල් ආර්ථිකයේ ප්රතිඵලවලටයි. අද සමාජය හිතන්නේ තමන් ගැන පමණයි, ඔවුන් අන් අය වෙනුවෙන් සටන් කරන්නේ නැහැ. මේ සම්බන්ධයෙන් අපට විශාල අභියෝගයක් තිබෙනවා. මම හිතනවා ඔවුන් තවමත් ශක්තිමත් ව්යාපාරයක් සහ යම් බලපෑමක් ඇති පිරිසක් කියලා. නමුත් ඒ සමඟම පසුගිය වසර කිහිපය තුළ එය පරිහානියට පත්වෙමින් තිබෙනවා.
ප්රශ්නය:
අනුර කුමාර දිසානායක විප්ලවවාදී වාමාංශික දේශපාලනයෙන් මිදී පවතින රාජ්ය, වෙළඳපොළ සහ ජාත්යන්තර මූල්ය ක්රමය තුළ වැඩ කරන රජයකට නායකත්වය දෙනවා. ඔහු වාමාංශික ප්රතිපත්ති පාවා දී ඇති බව ඔබ විශ්වාස කරනවාද? එසේත් නැතිනම් එම සාම්ප්රදායික ප්රතිපත්ති මගින් නවීන රාජ්යයක් පාලනය කළ නොහැකි බව ඔහු තේරුම් ගෙන ඇති බවද?
ඔව්, මම හිතන්නේ ජනාධිපති අනුර කුමාර දිසානායකට ඔහුගේ විප්ලවවාදී හෘදසාක්ෂිය බොහෝ කලකට පෙර අහිමි වුණා. අපිත් ජවිපෙ හිටියා, 2011දී තමයි පක්ෂය දෙකඩ වුණේ. ඊට පෙර 2004 චන්ද්රිකා බණ්ඩාරනායක සමඟ සන්ධාන ආණ්ඩුවක් පිහිටුවූ දා සිට පක්ෂය තුළ දිගු අභ්යන්තර තර්ක විතර්ක පැවතුණා. 2011 සිට ඒ දේශපාලන විවාදය දිගහැරෙමින් තිබුණා.
අවසානයේ අපට වෙනත් දේශපාලන පක්ෂයක් පිහිටුවීමට සිදු වුණා. ඒ දවස්වල ඉඳලම අපි ඔහුගේ අදහස් ගැන ඉතා පැහැදිලිව දැන සිටියා. අපි එය හඳුන්වන්නේ 'ප්රායෝගිකවාදය' (Pragmatism) ලෙසයි. මෙයින් අදහස් කරන්නේ ඔබ ඔබේ ස්ථාවරය, ඔබේ ප්රතිපත්ති සහ ඔබේ න්යායික පදනම අත්හැර දමා සෙමින් නමුත් ක්රමානුකූලව ඔවුන්ගේ ප්රායෝගික චින්තනයට වැටීමයි. අපි දැන් දකින්නේ ඒ යථාර්ථයයි.
ජනාධිපති ලෙස තේරී පත්වීමට පෙර ඔහුට කිසිදු ආකාරයක වාමාංශික වැඩපිළිවෙළක් මනසේ තිබුණා යැයි මා සිතන්නේ නැහැ. "පොහොසත් රටක් - ලස්සන ජීවිතයක්" කියා වැඩපිළිවෙළක් තිබුණත්, ඔවුන්ට ප්රතිපත්ති ගණනාවක් තිබුණත්, ඒවායින් කිසිවක් වැඩ කරන්නේ නැහැ, ක්රියාත්මක වෙන්නේ නැහැ. AKD වට වී සිටින්නේ දුමින්ද හුලංගමුව, හාන්ස් විජේසූරිය, ධම්මික පෙරේරා, ඉෂාර නානායක්කාර සහ අනෙකුත් ප්රධාන පෙළේ ව්යාපාරිකයන්ගෙන්. ඔහු යන්නේ රනිල් වික්රමසිංහ මහතා ඇතුළු අනෙකුත් අය ගිය මාවතේමයි.
අපි තවමත් ක්රම වෙනසක් සහ යහපත් සමාජයක් ගැන විශ්වාස කරනවා. ශ්රී ලාංකීය ජනතාව මීට වඩා යහපත් සමාජයකට සහ ප්රශ්නවලට මීට වඩා හොඳ ප්රජාතන්ත්රවාදී විසඳුමකට හිමිකම් කියනවා.
ජවිපෙ කියන්නේ නමක් විතරක් නෙවෙයි, එය සන්නාමයක්. ගෝඨාභය රාජපක්ෂ මහතා අසමත් වූ දේ, අතීතයේ සහෝදරවරු ගණනාවකගේ පරිත්යාගයෙන් නිර්මාණය වූ ජවිපෙ සහ එහි සන්නාමය AKD හරහා භාවිතා කරමින් දැන් මේ නව ලිබරල් වැඩපිළිවෙළට ආයෝජනය කරමින් තිබෙනවා. ඒ නිසා ඇමරිකා එක්සත් ජනපදය, ඉන්දියාව හෝ IMF වැනි අධිරාජ්යවාදී ආයතන ශ්රී ලංකාවේ සිදුවන දේ ගැන සෑහීමකට පත් වී සිටිනවා.
ප්රශ්නය:
ඔබ ඓතිහාසිකව බහුජාතික සමාගම්, ගෝලීය මූල්ය ප්රාග්ධනය සහ IMF වැනි ආයතනවලට විරුද්ධයි. නමුත් ශ්රී ලංකාවේ වර්තමාන ආර්ථික යථාර්ථය ඔබ දේශපාලනයට පිවිසි සමයට වඩා බෙහෙවින් වෙනස්. අද රට පාලනය කිරීමේ වගකීම ඔබ සතු වූවා නම්, ඔබ විවේචනය කළ ආයතන හා ප්රාග්ධනය මත යැපෙන්නේ නැතිව ආර්ථිකයට මුදල් සපයන්නේ, අපේ ණය කළමනාකරණය කරන්නේ සහ විදේශ ආයෝජන ආකර්ෂණය කරගන්නේ කෙසේද?
මට එක ප්රශ්නයක් අහන්න අවශ්යයි. මේ IMF වැඩසටහන හෝ IMF කොන්දේසි භාවිතා කර සාර්ථක වූ රට කුමක්ද? ග්රීසිය සහ ආර්ජන්ටිනාව වැනි රටවල් දෙස බලන්න. IMF වැඩසටහන ක්රියාත්මක කළ අනෙකුත් රටවල පවා එය අසාර්ථක වුණා. එක් පැත්තකින් අපට එම යථාර්ථය තිබෙනවා. මන්ද මෙය පළමු අවස්ථාව නොවන නිසා, මෙය 17 වැනි අවස්ථාවයි.
මහ බැංකු අධිපතිවරයාට අනුව අපට ඩොලර් හිඟයක් තිබෙනවා. ඔහුගේ පැහැදිලි කිරීමට අනුව ණය ගෙවීමට ඇමරිකානු ඩොලර් බිලියන 8.2ක් ප්රමාණවත් වෙනවා. අපි මාස කිහිපයක් ඇතුළත එය ලබාගන්න යන්නේ නැහැ.
අපි මේ තත්ත්වය හසුරුවන්නේ නම්, අපට අනිවාර්යයෙන්ම ජනතාවගේ සහයෝගය ලැබිය යුතුයි. අපි ආණ්ඩුව සහ ජනතාව වෙන් කරන්න යන්නේ නැහැ. ආර්ථික වශයෙන් යමක් සාක්ෂාත් කර ගන්නවා නම්, අපි එය කරන්නේ ජනතාවගේ සහයෝගයෙන්. ඔබ IMF කොන්දේසිවලට විරුද්ධ වෙනවා නම්, ණය සේවාකරණය සම්බන්ධයෙන් ද්විපාර්ශ්වික හෝ වෙනත් ආයතන සමඟ සාකච්ඡා කරනවා නම්, අපි ඔවුන්ගෙන් විගණන පවත්වන ලෙස ඉල්ලා සිටිනවා. අපි හරියටම කොපමණ මුදලක් ගත්තාද සහ ඒ කුමක් සඳහාද?
මෙන්න මේ ආකාරයටයි අපි මහජනතාවගේ සහයෝගය ඇතිව අපේ වැඩපිළිවෙළ ඉදිරිපත් කරන්නේ. අපි අලුතින් බදු පනවන්න යනවා, හැබැයි ඒ ජනතාවට නොවෙයි, සමහර ධනපතියන්ටයි. මොකද ඔවුන්ට ප්රමාණවත් ධනයක් සහ ප්රමාණවත් ලාභයක් තිබෙනවා. අපි ඉහළ පෙළේ ධනපතියන්ට නව බදු හඳුන්වා දී මහජනතාව මත පනවා ඇති වැට් සහ අනෙකුත් බදු ඉවත් කරනවා. මේ IMF ක්රියාමාර්ගවලට එරෙහිව අපි දිගටම සටන් කරනවා. අපගේ වැඩසටහනේ ප්රධාන අංගයක් වන්නේ එයයි.
ප්රශ්නය:
මින් අදහස් කරන්නේ ඔබ සහභාගිත්ව පාලන ක්රමයක් (participatory governance system) දිරිගන්වන බවද? ඔබ කියන්නේ එයද?
ඔව්, අපේ අවසාන ඉලක්කය සමාජවාදය බව කියන්න අපි ඉතා විවෘතයි. එහි වෙනසක් නැහැ. අපට සංක්රාන්ති කාල පරිච්ඡේදයක් පසු කිරීමට අවශ්යයි. නමුත් අපි මේ කාල පරිච්ඡේදය පසුකරන්නේ කෙසේද? ඒ මහජනතාවගේ සහයෝගය ලබා ගැනීමෙන්.
අපි බලයට පත් වුවද, කම්කරු වෘත්තීය සමිති, ගොවීන් සහ සියලු දෙනා සමඟ මහජනතාව අතර යම් සංවිධානාත්මකභාවයක් පවත්වා ගත යුතුයි. ඔවුන් එහි සාමාජිකයන්. සහභාගිත්ව ප්රජාතන්ත්රවාදය තුළ, මිනිසුන්ට නිතිපතා හඬක් තිබෙනවා, එය අවුරුදු පහකට පසු හෝ මැතිවරණයෙන් මැතිවරණයට ලැබෙන එකක් නොවෙයි.
ප්රශ්නය:
ධනපතියන් එකතු වී ඒකාධිකාරයක් (monopoly) නිර්මාණය කර ඉතිරි ජනතාව පීඩාවට පත් කිරීමට මාර්ගයක් සොයා ගනීවි යැයි ඔබ සිතන්නේ නැද්ද? ඔබ මේ අයට බදු පනවන්නට උත්සාහ කරන විට, ඔවුන් යටතේ සේවය කරන පීඩිත ජනතාවට ඉන් බලපෑමක් වේ යැයි සිතන්නේ නැද්ද?
ඔව්, ඔබට ඒ පදනමින් තර්ක කරන්න පුළුවන්. AKD ජනාධිපති වෙන්න කලින් නොගෙවූ බදු ප්රමාණය බිලියන 1000ක්, එනම් ට්රිලියනයකට ආසන්නයි. ඒකට මොකද වුණේ? දැන් අවුරුදු දෙකක් ගතවෙලත් ඔවුන් ඒවා ආපසු ගෙවා ඇති බවට ඔබට යම් තොරතුරක් තිබෙනවාද?
මහජනතාව මත පැටවී ඇති බදු බර දෙස බලන්න. ඔවුන් කිසිම වරදක් කර නැහැ. ඔවුන් මත පනවා ඇති ඕනෑම බද්දක් ඔවුන් ගෙවනවා. නමුත් ඉහළ පෙළේ ධනපතියන්... මම මේ කියන්නේ කුඩා හෝ මධ්ය පරිමාණ ව්යවසායකයින් ගැන නොවෙයි.
ඇත්ත වශයෙන්ම, අපි ඔවුන්ට සහාය දී ශක්තිමත් කළ යුතුයි. ඒ සඳහා අඩු පොලී අනුපාත යටතේ ණය ලබා දිය යුතුයි. අපි රාජ්ය බැංකු භාවිත කළ යුතු අතර එම බැංකු ප්රතිව්යුහගත කළ යුතුයි. කුඩා පරිමාණ සහ මධ්ය පරිමාණ ව්යවසායකයින්ට සහාය වීම සඳහා සමහර පෞද්ගලික බැංකුවලටද රෙගුලාසි ගෙන ආ යුතුයි. මම මේ කතා කරන්නේ ප්රාග්ධන ධනපතියන් ගැනයි. බහුතරයක් ජනතාව තම බදු ගෙවන අතරතුර තමයි මේ පිරිස ඔවුන්ගේ බදු නොගෙවා සිටින්නේ. ඉතින් මේක ලොකු වෙනසක්. එය අසාධාරණයි. මේක අසාධාරණ සමාජයක් කියලා අපි කියන්නේ ඒකයි.
අපි ඉහළ ධනපතියන්ගෙන් බදු එකතු කරගන්න උත්සාහ කළාම ඔවුන් ආණ්ඩුව පෙරළන්න උත්සාහ කරයි. මම මේ කියන්නේ ඒකයි, ඡන්දයෙන් පමණක් නොව, මහජනතාවගේ සංවිධාන ශක්තියෙන් අපි එකතු විය යුතුයි. අපි කාර්යාල හැසිරවීමට යන්නේ ඒ ආකාරයටයි. අපි ගන්නා කුමන ක්රියාමාර්ග සහ ක්රියාත්මක කිරීමට දරන උත්සාහයන් සඳහා මහජනතාවගේ සහයෝගය ලබා ගත යුතු අතර, ඔවුන් මෙම ක්රියාවලියේ සක්රීය හවුල්කරුවන් විය යුතුයි. අපි සහ අනෙකුත් පක්ෂ අතර ඇති වෙනස එයයි.
ප්රශ්නය:
ජාතික ජන බලවේගය (NPP) දැන් සම්ප්රදායිකව වාමාංශයට හිමිව තිබූ දේශපාලන අවකාශයෙන් වැඩි කොටසක් අත්පත් කරගෙන ඇති අතර, FSP තවමත් පාර්ලිමේන්තුවෙන් පිටත රැඳී සිටිනවා. NPP විසින් FSP පක්ෂය දේශපාලනිකව අදාළ නොවන තත්ත්වයට (politically irrelevant) පත් කර තිබෙනවාද, නැතහොත් වෙනස් වන දේශපාලන යථාර්ථයන්ට හැඩගැසීමට FSP අසමත් වී තිබෙනවාද?
ඔව්, මට එක් උදාහරණයක් දෙන්න පුළුවන්. ජවිපෙ බලයට ආවේ අවුරුදු 60කට පස්සේ. එතකම් ඔවුන් පවත්වාගෙන ගියේ 3%ක ඡන්ද ප්රතිශතයක්. ඒ නිසා අපේ ඡන්ද පදනම ගැන අපි කලබල වෙන්නේ නැහැ. මොකද සුදුසු කාලය සහ තත්ත්වය උදා වූ විට වෙනසක් සිදුවන බව අපි දන්නවා.
අරගලය සහ NPP ආණ්ඩුවක් බිහිවීම කිසිවෙකු අපේක්ෂා කළේ නැහැ. විපක්ෂයේ සිටින සාම්ප්රදායික පක්ෂ විනිසුරුවන් සම්බන්ධයෙන් මතුව ඇති ගැටලුව සම්බන්ධයෙන් NPP ආණ්ඩුව විවේචනය කරනවා. ඒ අයගේ අතීත හැසිරීම් නිසා ජනතාව තවදුරටත් ඔවුන්ව විශ්වාස කරන්නේ නැහැ. අගවිනිසුරු ගැටලුව සම්බන්ධයෙන් ඔවුන් NPP රජයට එරෙහිව තර්කයක් මතු කරන ඕනෑම අවස්ථාවක, ඔවුන්ට නැවත ශිරාණි බණ්ඩාරනායක විනිසුරුවරියගේ පත්වීම ගැන ප්රශ්නවලට මුහුණ දීමට සිදු වෙනවා.
අපේ ස්ථාවරය ශක්තිමත් වන්නේ සහ එය ආණ්ඩුවට බලපාන්නේ මේ නිසයි. ඉතිහාසය පුරාම අපි හිටියේ ජවිපෙ එක්ක. අපි එහේ ඉන්නකොට සමාජවාදී සමාජයක් බලාපොරොත්තු වුණා, දැන් ඒ අය ප්රායෝගික විදිහට ක්රියාත්මක වෙන්න කියලා ඒ ප්රතිපත්ති ඔක්කොම වෙනස් කරගෙන තිබෙනවා.
අපි ජීවත් වෙන්නේ සමාජවාදය තුළයි. එයින් අදහස් කරන්නේ මෙය ආගමක් කියා හෝ වරක් විශ්වාස කළ පසු එය අත්හරින්නේ නැහැ කියා හෝ අන්ධ ලෙස යමක් විශ්වාස කිරීමක් නොවෙයි. මෙය තමයි එකම විද්යාත්මක විකල්පය. මම ඇහුවොත්, ඔබ මේ සමාජයට කැමතිද? ඔබ මේ අසමානතාවයට කැමතිද? IMF පනවා ඇති මේ කොන්දේසිවලට ඔබ කැමතිද? මේ බදුවලට ඔබ කැමතිද? සමාජ වටපිටාවට ඔබ කැමතිද? මේ ජනවාර්ගික ප්රශ්නවලට ඔබ කැමතිද? මේ ආගමික ප්රතිවිරෝධතා සහ ගැටුම්වලට ඔබ කැමතිද? අපට මෙය වෙනස් කිරීමට අවශ්යයි. එයට තමයි සමාජවාදය කියන්නේ.
සෝවියට් දේශය සහ අනෙකුත් සමාජවාදී රටවල්, විශේෂයෙන්ම නැඟෙනහිර යුරෝපීය රටවල් සහ චීනයෙන් අපි බොහෝ දේ ඉගෙන ගෙන තිබෙනවා. ඔවුන් මේ සමාජය බොහෝ සෙයින් වෙනස් කර තිබෙනවා. ඒ වුණත් අපි තවමත් ගොඩක් දේවල් ඉගෙන ගෙන තියෙනවා වගේම අලුත් සමාජවාදී වැඩපිළිවෙළක් ක්රියාත්මක කරන්න අපිට අවශ්යයි.
ප්රශ්නය:
ඔබ 'ප්රායෝගික වීම' (being pragmatic) යන යෙදුම අවධාරණය කළා. AKD ප්රායෝගිකයි කියන එකද ඔබ අදහස් කරන්නේ?
මම කිව්වේ ප්රායෝගිකවාදය (Pragmatism) ගැනයි. ප්රායෝගික වීම (Being pragmatic) හොඳයි. නමුත් ප්රායෝගිකවාදය (Pragmatism) හොඳ නැහැ. මොකද එවිට ඔබ තත්ත්වයන්ට (circumstances) යට වෙනවා. ඔබට උපාය මාර්ගයක් නැහැ. ඔබට සැලසුමක්, දිගුකාලීන සැලසුමක් නැහැ. කුමන තත්ත්වයක් පැන නැගුණත් ඔබ එයට අනුගත වෙනවා. එයට තමයි ප්රායෝගිකවාදය කියන්නේ. එවිට ඔබට පැහැදිලි දැක්මක් නැහැ. ප්රායෝගික (Pragmatic) යන වචනය හොඳයි, මන්ද ඔබට සැලසුමක්, දැක්මක් සහ උපායමාර්ගික වැඩපිළිවෙළක් තිබුණත්, තත්ත්වයට අනුව ඔබට ප්රායෝගික වීමට සිදුවෙනවා. එබැවින් එය වෙනස් දෙයක්. නමුත් ප්රායෝගිකවාදය (Pragmatism) ඊට සම්පූර්ණයෙන්ම වෙනස්. එහිදී ඔබට දැක්මක් නැහැ.
ප්රශ්නය:
NPP ප්රමුඛ රජය පරාජය කිරීමේ අරමුණින් විපක්ෂයේ පක්ෂ විසින් පිහිටුවන සන්ධානයකට ඔබ සහාය දෙනවාද? එසේ නොමැති නම් ඒ ඇයි?
අපි SJB හෝ වෙනත් කිසිදු සාම්ප්රදායික පක්ෂයක් සමඟ සන්ධානගත වන්නේ නැහැ. මන්ද අතීතයේ ඔවුන් පිළිබඳව අපට ප්රමාණවත් අත්දැකීම් තිබෙනවා. ඔවුන් ආර්ථිකය හෝ ප්රජාතන්ත්රවාදය සම්බන්ධයෙන් කිසිවක් වෙනස් කර නැහැ. දැන් NPP බලයේ සිටින බැවින් ඔවුන්ට අවස්ථාවක් තිබෙනවා.
ඔවුන් අතීතයේ ආණ්ඩු විවේචනය කළා. ඔවුන් නව ලිබරල් ආර්ථිකය සහ අධ්යාපන ප්රතිසංස්කරණ විවේචනය කළා. ඒ අයව විවේචනය කළ උදවියත් අනුගමනය කරන්නේ ඒ දේමයි. මෙයින් අදහස් කරන්නේ අතීතයේ බලයේ සිටි පැරණි පක්ෂවලට තම අතීත ක්රියාකලාපයන් සාධාරණීකරණය කළ හැකි බවයි. ඔවුන්ට ඔවුන්ගේ ආර්ථික ප්රතිපත්තිය සහ ත්රස්තවාදය වැළැක්වීමේ පනත සහ අනෙකුත් ප්රජාතන්ත්ර විරෝධී නීති සාධාරණීකරණය කළ හැකියි. ඒ වගේම ඔවුන් අධිකරණ පද්ධතියට මැදිහත් වන ආකාරය ඔවුන්ට සාධාරණීකරණය කළ හැකියි. ජනතාව විසින් පරාජයට පත් කළ පක්ෂවලට දැන් ඔක්සිජන් ලබා දෙන්නේ කවුද? ඒ NPP සහ AKD ගේ ආණ්ඩුවමයි.
නමුත් අපේ වැඩපිළිවෙළ අප විසින්ම ක්රියාත්මක කිරීමට උත්සාහ කිරීමට හේතුව අපට වෙන කිසිවකු නොමැති වීම නොවෙයි. ඊට හේතුව අපට ගනුදෙනු කළ හැකි කිසිදු පක්ෂයක් හෝ කණ්ඩායමක් නොමැති වීමයි. බලයේ සිටි පක්ෂ සම්බන්ධයෙන් මෙන්ම දැන් NPP සම්බන්ධයෙන්ද අපට අත්දැකීම් තිබෙනවා. ප්රතිපත්ති සහ ප්රජාතන්ත්රවාදය සම්බන්ධයෙන් ඔවුන් එකිනෙකා විවේචනය කර ගත්තද ඔවුන් යන්නේ එකම මාවතකයි. ඒ නිසා අපි වෙනස් මාර්ගයක් සොයාගත යුතුයි. අපි අපේම මාවතක යා යුතු අතර, ප්රගතිශීලී සමාජයක් කරා ජනතාව සංවිධානය කර බලමුළු ගැන්විය යුතුයි.
මූලාශ්ර - Dailymirror
