ජාතික නිදහස් පෙරමුණේ නායක, හිටපු පාර්ලිමේන්තු මන්ත්රී විමල් වීරවංශ විසින් පසුගියදා
පවත්වන ලද මාධ්ය හමුවකදී වත්මන් ආණ්ඩුවට, විදුලිබල බලධාරීන්ට සහ ජනතා විමුක්ති පෙරමුණේ නායකත්වයට එරෙහිව බරපතල චෝදනා මාලාවක් එල්ල කරනු ලැබීය.
මෙරට බලශක්ති අර්බුදය සහ රාජ්ය දේපළ කළමනාකරණය සම්බන්ධයෙන් ඔහු මතු කළ කරුණු පහත පරිදිය.
1. නොරොච්චෝලයේ "බාල ගල් අඟුරු" වංචාව
විමල් වීරවංශ පෙන්වා දෙන්නේ මේ වන විටත් බාල ගල් අඟුරු ගෙන්වීම හේතුවෙන් විදුලිබල මණ්ඩලය රුපියල් කෝටි 767ක පාඩුවක් තක්සේරු කර ඇති බවයි. එහෙත් සැබෑ පාඩුව ඊට වඩා ප්රබල බව ඔහු අවධාරණය කරයි.
"විදුලිබල මණ්ඩලයේ මේ කෝටි 767ක් කියලා කියන්නේ, බාල ගල් අඟුරු වලින් නියමිත විදුලිය ධාරිතාවය ජනනය කරගන්න නොහැකි වීම මගින් වෙන පාඩුව විතරයි. පරිසරයට සිදුවෙන හානිය, බලාගාරයට වෙන්න පුළුවන් හානිය, හිඟ වෙන විදුලිය ප්රමාණය ඩීසල් වලින් ජනනය කරන්න ගියොත් යන අතිරේක වියදම මේ එකක්වත් මේකට තක්සේරු කරලා නෑ."
2. ජවිපෙ ප්රධාන ලේකම්වරයාට සහ ආණ්ඩුවට එල්ල කළ විවේචනය
මෙහිදී ඔහු ජවිපෙ ප්රධාන ලේකම් ටිල්වින් සිල්වා ව "දිනනතුරු සිල්වා" ලෙස උපහාසයට ලක් කළ අතර, මෙම ගනුදෙනු පිටුපස දේශපාලන රැකවරණයක් ඇති බවට චෝදනා කළේය.
"මේක විදුලි බල ඇමතිගේ පමණක් හොරකමක් හැටියට පටු කරන්න හදනවා. නෑ මේක දිනනතුරු සිල්වයි කුමාරවරු දෙදෙනයි (විදුලිබල හා ජනාධිපති), තුන්දෙනාගේම ඒකාබද්ධ හොරකමක්. ඒ නිසා තමයි පාදයක් ඉදිරියට තියලා විදුලි බල ඇමතිව රැක්කේ."
3. ශ්රී ලංකන් ගුවන් සේවය සහ ව්යාපාරික ධම්මික පෙරේරා
ඔහුගේ මීළඟ බරපතල චෝදනාව එල්ල වූයේ රාජ්ය ආයතන පරිපාලනයට පත්කර ඇති නිලධාරීන් සහ ප්රකට ව්යාපාරිකයින් අතර ඇති සබඳතා පිළිබඳවයි. ශ්රී ලංකන් සභාපති සරත් ගනේගොඩ සහ ධම්මික පෙරේරා ගේ ව්යාපාරික ජාලය අතර ඍජු වාසි සහගත ගනුදෙනු සිදුවන බව ඔහු ප්රකාශ කළේය.
- කින්ග්ස්බරි ඉඩම් බද්ද: රජයට අයත් අක්කර 5.5ක වටිනා ඉඩමක බදු මුදල් සාකච්ඡා කිරීමේදී, ශ්රී ලංකන් සභාපතිවරයා (හේලීස් අධ්යක්ෂවරයෙකු ලෙස) ව්යාපාරිකයා වෙනුවෙන් පෙනී සිටීම.
- ජෙට්ස්ටාර් (Jetstar) ගනුදෙනුව: ලාභදායී ඕස්ට්රේලියානු ගුවන් ගමන් වාරයක් ශ්රී ලංකන් මගින් ක්රියාත්මක නොකර, ධම්මික පෙරේරා මහතා දේශීය නියෝජිතයා ලෙස කටයුතු කරන සමාගමකට පැවරීම.
"රටට එන්න ඕන මුදල් මෙහෙම කොල්ලගන්න දෙනවද මේ ගජමිතුරන්ට? ජනතා විමුක්ති පෙරමුණේ පූර්ණ කාලීනව කැපවෙච්ච මිනිස්සු බලාපොරොත්තු වුණේ දුප්පත් මිනිහාගේ කරට බර පටවලා, සුපිරි ගජමිතුරු ටිකට තරවෙන්න පාර කපලා දෙන එකද?"
අපගේ ස්වාධීන දේශපාලන සහ නීතිමය විග්රහය:
තරඟකාරී මජර ක්රමයට එරෙහිව පුරවැසියාගේ කියවීම
විමල් වීරවංශ ගේ මෙම කතාව හුදෙක් පුවතක් ලෙස පමණක් ගෙන බැහැර කළ නොහැක. එහෙත් මෙය දේශපාලනඥයින් එකිනෙකාට ඇඟිල්ල දිගු කරගන්නා සාම්ප්රදායික මඩ ගැසීමේ කලාවෙන් ඔබ්බට ගොස්, නීතියේ සහ පුරවැසියාගේ දෘෂ්ටිකෝණයෙන් විග්රහ කළ යුත්තකි.
- චෝදකයාගේ භූමිකාව සහ දේශපාලන කුහකත්වය
විමල් වීරවංශ අද පෙනී සිටින්නේ ජනතාවගේ ගැලවුම්කරුවා ලෙස වුවද, ඔහු දශක දෙකකට ආසන්න කාලයක් මේ රට පාලනය කළ, වර්තමාන ඛේදවාචකයට සෘජුවම වගකිවයුතු දේශපාලන ක්රමයේම ප්රබල හවුල්කරුවෙකි. ඔහු අමාත්යවරයාව සිටි සමයන්හිදී ද මෙවැනිම ටෙන්ඩර් දූෂණ, ගජමිතුරු ගනුදෙනු සහ රාජ්ය දේපළ අවභාවිතයන් සිදුවිය. එබැවින් මෙම විවේචනය පිටුපස ඇත්තේ පද්ධතිමය වෙනසක් පිළිබඳ අවංක කැපවීමකට වඩා, බලය අහිමි වීමේ දේශපාලන න්යාය පත්රයක් බව පුරවැසියන් තේරුම් ගත යුතුය.
- බැඳියාවන් අතර ගැටුම (Conflict of Interest) සහ නීතියේ ආධිපත්යය
ශ්රී ලංකන් ගුවන් සේවය සහ කින්ග්ස්බරි හෝටලය සම්බන්ධයෙන් එල්ල වන චෝදනා නීතිමය වශයෙන් අතිශය බරපතලය. රාජ්ය නිලතල දරන පුද්ගලයින් තමන් සම්බන්ධ පුද්ගලික සමාගම් වලට වාසි වන අයුරින් තීරණ ගැනීම යනු ආයතනික යහපාලනයේ (Corporate Governance) මූලික සිද්ධාන්ත උල්ලංඝනය කිරීමකි. මෙවැනි තත්ත්වයන් යටතේ ජනතාව ඉල්ලා සිටිය යුත්තේ දේශපාලනඥයින්ගේ "කයිවාරු" නොව, අල්ලස් හෝ දූෂණ විමර්ශන කොමිසම හරහා සිදුවන ස්වාධීන සහ කඩිනම් නීතිමය මැදිහත්වීමකි.
- ටෙන්ඩර් මාෆියාව සහ පාරිභෝගිකයා සූරාකෑම
බාල ගල් අඟුරු ගනුදෙනුව යනු දේශපාලනඥයින්, නිලධාරීන් සහ අතරමැදි ව්යාපාරිකයින් එක්ව සිදුකරන සංවිධානාත්මක ජාතික අපරාධයකි. මෙහි අලාභය වන කෝටි ගණනක බර අවසානයේ පැටවෙන්නේ වක්ර බදු සහ වැඩිවූ විදුලි බිල හරහා සාමාන්ය පුරවැසියාගේ කර මතටයි. මෙය ආණ්ඩුක්රම ව්යවස්ථාවෙන් සහතික කර ඇති මූලික අයිතිවාසිකම් දැඩි ලෙස උල්ලංඝනය කිරීමකි. තවදුරටත් අමාත්යාංශ අභ්යන්තර කමිටු වලට මෙය යටපත් කිරීමට ඉඩ නොදී, විගණකාධිපතිවරයාගේ ස්වාධීන වාර්තාවක් මත අපරාධ නීතිය ක්රියාත්මක විය යුතුය.
- ඊනියා පද්ධතිමය වෙනසේ (System Change) යථාර්ථය
වත්මන් ආණ්ඩුව බලයට පත්වූයේ පැරණි දූෂිත දේශපාලන සංස්කෘතිය වෙනස් කරන බවට ප්රතිඥා දෙමිනි. එහෙත් පැරණි පාලනයන් සේම වත්මන් ආණ්ඩුව ද ධන කුවේරයන්ගේ සහ ගජමිතුරන්ගේ (Crony Capitalists) අවශ්යතාවලට යටත්ව කටයුතු කරන්නේ නම්, එය ජනවරමකට කරන බරපතලම ද්රෝහිකමකි.
මෙම අර්බුදයේ සැබෑ ගැටලුව වන්නේ විමල්, ටිල්වින් හෝ ධම්මික පෙරේරා යන පුද්ගලයින්ම නොවේ; ඕනෑම අයෙකුට රිසි සේ රාජ්ය සම්පත් කොල්ලකෑමට ඉඩ සලසා ඇති, දඬුවම් නොලැබෙන තරඟකාරී මජර දේශපාලන-ආර්ථික පද්ධතියයි. දේශපාලනඥයින් වේදිකා මත එකිනෙකාට බැන ගනිමින් පසුව තිරය පිටුපස එකම කෑම මේසයක වාඩිවන සංස්කෘතියක් තුළ, පුරවැසියාගේ එකම ආයුධය විය යුත්තේ ශක්තිමත් නීතිමය රාමුවක් සහ අඛණ්ඩ සමාජ සීරුවෙන් සිටීම පමණි.
