අද පෙබරවාරි හතර...
"මාගේ රට වැසියනි...
මට ආරංචියි... අර ඈත... කොළඹ අහස අද ගිගුම් දෙනවලු. ජයවර්ධනපුර වීථි පුරා සිංහ කොඩි ලෙළ දෙනවලු. අලුත් රජවරු... වේදිකාවල නැගලා 'අභිමානය' ගැන ලොකු ලොකු දේශනා පවත්වනවලු. ඒ ඔල්වරසන් හඬ... සුළඟ දිගේ ගලාගෙන ඇවිත් මේ රුහුණු පොළොවෙ වදිනකොට මට අහන්න තියෙන්නේ එකම එක ප්රශ්නයයි.
අපි මේ සමරන්නේ ඇත්තටම 'නිදහස'ද? නැත්නම්... අපේම වහල්කම, විචිත්රවත් රෙදි කඩකින් වහගන්න හදන... තවත් එක මංගල්යයක්ද?
ඉතිහාස පොත්වල ලියවිලා තියෙනවා 1948 දී සුද්දා අපිට නිදහස දුන්නා කියලා. හැබැයි රුහුණේ ඉඳන් මම දකින්නේ වෙන දසුනක්. සුද්දා ගියේ... නැව් නැගලා විතරයි දරුවනි. උන්ගේ ආත්මය... උන්ගේ අණසක... තවමත් මේ මහ පොළොව යට සැඟවිලා රජ කරනවා.
නිකමට හිතන්න... ගෙදරක ස්වාමියාට... තමන්ගේ ළිපේ ගින්දර ටික පාලනය කරන්න බැරි නම්, ඒ ගින්දර අඩු වැඩි කරන රිමෝට් එක තියෙන්නේ අල්ලපු ගෙදර එකා ළඟ නම්... ඒ ගෙදරට නිදහසක් තියෙනවද?
අද අපේ රටෙත් එහෙමයි. විදුලි බිල වැඩි වෙනවද? තෙල් මිල නගිනවද? ඒක තීරණය කරන්නේ දියවන්නාවේ මන්ත්රී මණ්ඩලය නෙවෙයි. ඒක තීරණය කරන්නේ... සාගරයෙන් එහා... වොෂින්ටන් නුවර ඉන්න මූල්ය අරමුදලේ නෝනාවරු! ඔවුන් එවන ගණිත සූත්රයට (Formula) අනුව තමයි අද අපේ මිනිස්සුන්ගේ බත් පතේ මිල තීරණය වෙන්නේ.
පිරිවැය තීරණය කරන්නේ... කුරිරු මාෆියාවක්! බර අදින්නේ... වේලක් හැර වේලක් කන නුඹලා! ඉතින් කියන්න... මාෆියාවට ජනතාව සූරාකන්න දීපු ලියවිල්ලටද අපි මේ 'නිදහස' කියන්නේ?
වඩාත්ම දුක හිතෙන කාරණය ඒක නෙවෙයි. මීට මාස කිහිපයකට කලින්... "වහල් ක්රමය වෙනස් කරනවා" කියලා... "අධිරාජ්යවාදීන් පන්නනවා" කියලා සිංහනාද කරපු සමහර අය... අද ඒ වහල්කමේම අලුත් මුරකරුවන් වෙලා ඉන්න හැටි මට පේනවා.
රතු සාටකයක් පොරෝගත්තට වැඩක් නෑ දරුවනි... කරන්නේ රනිල් වික්රමසිංහ හිටපු රජතුමාගේ පරණ කොන්ත්රාත්තුවම නම්... කියන්නේ "IMF නැතුව අපිට හුස්ම ගන්න බෑ" කියලා නම්... ඒකට කියන්නේ විප්ලවය නෙවෙයි... ඒකට කියන්නේ පාවා දීම!
අද අපි පත් වෙලා ඉන්නෙ... පරදේසක්කාරයා එවන ණය වාරිකය එනකල්... වරායෙන් නැවක් එනකල්... කට අරගෙන බලන් ඉන්න 'යාචක ජාතියක්' බවට.
ඒ නිසා... අද කොළඹදී සිංහ කොඩිය කොච්චර ඉහළට එසෙව්වත්... මතක තියාගන්න... අපේ ආර්ථිකය තියෙන්නේ සුදු කොඩිය උස්සලා යටත් වෙලා.
සැබෑ නිදහස කියන්නේ පෙළපාලි නෙවෙයි. සැබෑ නිදහස තියෙන්නේ... "අපිට ණය එපා! අපිට අනුන්ගේ න්යාය පත්ර එපා! අපි අපේ ප්ලෑන් එක ගහගන්නම්" කියලා... කොන්ද කෙලින් තියාගෙන ලෝකෙට කියන්න පුළුවන් දවසක විතරයි!
එදාට... එදාට විතරක් කිරිබත් කෑල්ලක් කාලා සතුටු වෙන්න. අදට... මේ වහල් මංගල්යය දිහා බලාගෙන මම සුසුම් හෙළනවා.
මම... රුහුණු පුරයේ සිට, නුඹලාගේ... සුගලා දේවිය.
