සිනමාකරු ලින් රැම්සි (Lynne Ramsay) යනු තිරය මත රූප මවන අයෙකුට වඩා, රූප හරහා
මනුෂ්ය ආත්මයේ ගැඹුරුම තුවාල ස්පර්ශ කරන කලාකාරිනියකි.
2017 වසරේ You Were Never Really Here චිත්රපටයෙන් පසු ඇයගේ දීර්ඝ නිහඬතාවය බිඳ දමමින් 2025 දී පැමිණි Die My Love, නූතන සිනමාවේ සන්ධිස්ථානයක් ලෙස හැඳින්විය හැකිය. අරියානා හාවික්ස්ගේ (Ariana Harwicz) නවකතාව ඇසුරින් නිර්මාණය වූ මෙම සිනමාපටය, පවුල් සංස්ථාව සහ මාතෘත්වය නමැති රෝස පැහැති ආවරණය ඉරා දමමින් එහි ඇති අඳුරු 'සැබෑව' (The Real) අප වෙත සමීප කරයි.
කතා සාරාංශය:
මොන්ටානා හි හුදෙකලා සිරගෙය
චිත්රපටයේ කතාව දිග හැරෙන්නේ අමෙරිකාවේ මොන්ටානා ප්රාන්තයේ හුදෙකලා ගොවිපළක ය. ග්රේස් (ජෙනිෆර් ලෝරන්ස්) යනු ලේඛිකාවක් වීමේ සිහිනය ඇති, එහෙත් දැන් මවකගේ සහ බිරිඳකගේ භූමිකාවට කොටු වී සිටින තරුණියකි. ඇගේ සැමියා වන ජැක්සන් (රොබට් පැටින්සන්) ඇයට ආදරය කළද, දරු ප්රසූතියෙන් පසු ඇය අත්විඳින දරුණු මානසික අවපීඩනය (Postpartum Depression) සහ සයිකෝසියාව (Psychosis) හමුවේ ඔවුන්ගේ විවාහය විසංයෝජනය වීමට පටන් ගනී. යථාර්ථය සහ භ්රාන්තිය අතර අතරමං වන ග්රේස්, තමා තුළම සිටින 'වනචාරී' ස්ත්රිය සහ සමාජය ඉල්ලා සිටින 'මව' අතර කරන මාරාන්තික අරගලය මෙහි හරයයි.
ආකෘතියේ දේශපාලනය:
4:3 රේෂියෝව සහ 35mm සිනමාව
රැම්සි මෙම චිත්රපටය සඳහා 4:3 Aspect Ratio එක භාවිතා කිරීම හුදු සෞන්දර්යාත්මක තෝරා ගැනීමක් නොවේ. එය ග්රේස්ගේ හුස්ම හිරවන සුළු ලෝකය නිරූපණය කරන සිනමාත්මක උපකරණයකි. පුළුල් තිරයක් වෙනුවට කොටු වූ තිරයක් භාවිතා කිරීමෙන් ප්රේක්ෂකයා තුළ Claustrophobia හෙවත් කොටු වූ හැඟීමක් ජනිත කරවයි. එමෙන්ම 35mm සෙලියුලොයිඩ් වල ඇති රළු (Grainy) ගතිය සහ එහි ඇති 'Home movie' ස්වභාවය, පවුල් ජීවිතයේ ඇති අසම්පූර්ණ සහ රළු බව මනාව පසක් කරයි.
ලැකානියානු කියවීම:
ස්ත්රිය පවතින්නේ නැත
ප්රංශ මනෝවිශ්ලේෂක ජැක් ලැකාන්ගේ (Jacques Lacan) සිද්ධාන්ත ඇසුරින් මෙම චිත්රපටය විග්රහ කරන විට, ග්රේස්ගේ චරිතය තුළින් "සංකේතීය පර්යාය" (Symbolic Order) බිඳ වැටෙන ආකාරය දැකගත හැකිය.
- මව එදිරිව ස්ත්රිය: ලැකාන්ට අනුව "ස්ත්රිය පවතින්නේ නැත" යන්නෙහි අරුත නම්, පීතෘමූලික සමාජ පද්ධතිය තුළ ස්ත්රිය සැමවිටම නිර්වචනය වන්නේ "මව" හෝ "බිරිඳ" වැනි සමාජ ලේබල් හරහා බවයි. ග්රේස් මෙම ලේබල්වලට හසු වීමට අකමැතිය. ඇය තුළ ඇති ස්ත්රී අභිලාෂය (Feminine Desire), දරුවාගේ පැමිණීමත් සමඟ ඇති වූ "ඌනතාවය" (Lack) සමඟ ගැටෙයි.
- පියාගේ නාමය (Name-of-the-Father): ජැක්සන් මෙහි නියෝජනය කරන්නේ නීතිය සහ සම්මුතියයි. ඔහු ඇයට ආදරය කරන්නේ ඇයව 'තම බිරිඳ' ලෙස දකිමිනි. නමුත් ග්රේස්ට අවශ්ය වන්නේ එම සමාජමය රාමුවෙන් මිදී තම 'සැබෑව' (The Real) කරා යාමටයි.
ග්රේස්ගේ එක් ප්රබල දෙබසක් මෙසේය:
"මට අවශ්යයි ඔයාට ආදරය කරන්න, ඒත් ඒ ආදරය මාව මරණයට පත් කරනවා වගේ දැනෙන්නේ නැතිව."
මෙහිදී 'මරණය' ලෙස ඇය හඳුන්වන්නේ තම පෞද්ගලික අනන්යතාවය විවාහය නමැති ආයතනය තුළ දිය වී යාමයි.
විසංයෝජනය වන මානව සබඳතා
Die My Love යනු විවාහ වීමට බලාපොරොත්තු වන අයෙකු අනිවාර්යයෙන්ම නැරඹිය යුතු 'Horror' චිත්රපටයක් ලෙස හැඳින්විය හැක. එය පෙන්වන්නේ මානව සබඳතා කොතරම් සංකීර්ණද යන්නයි. නිදහස්කාමී මිනිසෙකුට සහ ගැහැණියකට පවුල් ජීවිතයේ වගකීම් සහ සම්මතයන් දරා ගැනීම කොතරම් දුෂ්කරද යන්න ලින් රැම්සි නිර්භයව පෙන්වා දෙයි.
ජෙනිෆර් ලෝරන්ස්ගේ රංගනය ඇයගේ වෘත්තීය ජීවිතයේ හොඳම රංගනය ලෙස සැලකිය හැකිය. ඇය පෑ විවිධ හැඟීම් සමුදාය - ප්රචණ්ඩත්වය, අසරණභාවය සහ පිස්සුව - ප්රේක්ෂකයාගේ හදවතට සෘජුවම කතා කරයි.
Die My Love (2025) යනු පශ්චාත් ප්රසව විෂාදය පිළිබඳ තවත් එක් චිත්රපටයක් නොවේ. එය ශිෂ්ටාචාරය විසින් මෙල්ල කරන ලද ස්ත්රියකගේ අභ්යන්තර වනචාරී (Wild) ආත්මයේ හඬයි. ඔබ පවුල, මාතෘත්වය සහ ආදරය පිළිබඳ සමාජය විසින් මවා ඇති රෝස පැහැති සිහිනයෙන් මිදී එහි අඳුරු සහ සත්ය පැත්ත දැකීමට සූදානම් නම්, ලින් රැම්සිගේ මෙම නිර්මාණය ඔබ සඳහාම වේ.
#Samaara
