SLBFE Ahu Wennaepa W 1400 H 80 Gif Animation 10sec

SLBFE Ahu Wennaepa W 1400 H 80 Gif Animation 10sec

මේ දිනවල කොළඹ ත්‍රිපුද්ගල අධිකරණයේ විභාග වන ආන්දෝලනාත්මක බාල ඖෂධ නඩුව

එහි අවසාන අදියරට පත්වෙමින් තිබේ. මෙම තීරණාත්මක මොහොතේ සමස්ත සමාජයම කල්පනා කළ යුතු ප්‍රධානතම කරුණක් ඇත. එනම්, ඇත්තටම ඖෂධ වංචාව සහ සොරකම පැවත ඇත්තේ කොතැනද යන්නයි. බොහෝ දෙනා සිතන්නේ වංචාව යනු කිසිවෙකු විසින් සෘජුවම මුදල් අනුභව කිරීමක් හෝ 'සාක්කුවේ දමා ගැනීමක්' ලෙස පමණක් වුවද, පහතින් විශ්ලේෂණය කෙරෙන රාජ්‍ය ඖෂධ ප්‍රසම්පාදන සහ මිලදී ගැනීමේ ක්‍රියාවලීන් අධ්‍යයනය කරන විට, සැබෑ මහජන මුදල් කොල්ලය සහ වංචාව සිදුවූයේ කෙලෙසද යන්න ඉතා පැහැදිලිව පෙනී යයි.

 

 

"ඖෂධ ක්ෂේත්‍රය තුළ යම් 'වංචාවක්' හෝ අක්‍රමිකතාවක් සිදුවන්නේ හුදෙක් මුදල් සාක්කුවේ දා ගැනීමකින් පමණක් නොවේ. එය වඩාත් සූක්ෂමව සිදුවන්නේ නියාමන ආයතන හරහා වෙළඳපොළ තරඟකාරිත්වය කෘත්‍රිමව සීමා කිරීම මගිනි." මෙම යථාර්ථය වටහා ගැනීම සඳහා පසුගිය වසර කිහිපය තුළ ශ්‍රී ලංකාවේ ඖෂධ ටෙන්ඩර් ක්‍රියාවලිය ක්‍රියාත්මක වූ ආකාරය සහ ඒ සඳහා භාවිත කළ "ක්‍රමවේදයන්ගේ" වටිනාකම තාර්කිකව විමසා බැලිය යුතුය.

 

වසර ගණනාවක් පුරා ශ්‍රී ලංකාවේ ජීවිතාරක්ෂක ඖෂධ ප්‍රසම්පාදනය, විශේෂයෙන්ම ඉමියුනොග්ලොබියුලින් (Immunoglobulin) වැනි ඖෂධ සඳහා වූ ටෙන්ඩර් ක්‍රියාවලිය ආයතන එකකට හෝ දෙකකට පමණක් සීමා වූ ඒකාධිකාරියක් බවට පත්ව තිබී ඇත. මෙවැනි වකවානුවක, මෙම තනි අයිතිය බිඳ දැමීම සඳහා විවෘත වෙළඳපොළ ප්‍රතිපත්තිය හඳුන්වා දෙමින්, විවෘත මිල ගණන් කැඳවීමේ ක්‍රමයක් ක්‍රියාත්මක කළ යුතු බවට ප්‍රබල යෝජනාවක් ගෙන එන ලද්දේ එවක ජාතික ඖෂධ නියාමන අධිකාරියේ ප්‍රධාන විධායක නිලධාරියා විසිනි. ඔහු පෙන්වා ඇත්තේ මෙම ඒකාධිකාරිය බිඳ දැමීමට නම්, වැඩි තරඟකරුවන් පිරිසකට තම නිෂ්පාදන ලියාපදිංචි කරගැනීමට අවස්ථාව ලබා දිය යුතු බවයි.

 

අප වෙත ලැබී ඇති කැබිනට් මණ්ඩලය විසින් පත් කරන ලද ස්ථාවර ප්‍රසම්පාදන කමිටු (SCAPC) වාර්තා මගින්, මෙම යෝජිත "බහු-තරඟකාරී ක්‍රමවේදයේ" ඇති විද්‍යාත්මක සහ ආර්ථිකමය වැදගත්කම මනාව ඔප්පු වේ. තරඟකාරිත්වය සීමා වී තිබූ අවස්ථාවක "Reliance Life Science" නැමැති සැපයුම්කරු ඉමියුනොග්ලොබියුලින් කුප්පියක් සඳහා ඇමරිකානු ඩොලර් 159.00 ක ඉහළ මිලක් ඉදිරිපත් කර තිබුණි. එහිදී "Bharat Serums" වැනි සමාගමකට ටෙන්ඩරය සඳහා තරඟ කිරීමට නොහැකි වූයේ ඔවුන්ගේ NMRA ලියාපදිංචිය කල් ඉකුත් වී තිබීම යන නියාමන බාධකය හේතුවෙනි. තවද, "Virchow Healthcare" සමාගම ඩොලර් 112.00 ක් සහ ඩොලර් 108.90 ක් වැනි අඩු මිල ගණන් ඉදිරිපත් කර තිබුණද, ඔවුන්ගේ නිෂ්පාදන බ්‍රිතාන්‍ය ඖෂධ සංග්‍රහයට (BP) අනුකූල නොවීම යන තාක්ෂණික කරුණ මත ප්‍රතික්ෂේප වී තිබේ.

 

 

මෙහිදී වඩාත් පැහැදිලි වන සත්‍යය නම්, තරඟකරුවන් නියාමන ක්‍රියාවලිය හරහා කෘත්‍රිමව ඉවත් වූ විට ඉතිරි වන තනි සැපයුම්කරුට රජය සූරාකෑමට ඇති හැකියාවයි. යම් සාකච්ඡාමය බලපෑමක් හරහා රජයට එම සැපයුම්කරුගේ මිල ඩොලර් 107.50 දක්වා අඩු කරගැනීමට හැකි වුවද, ඒ අනුව ඉමියුනොග්ලොබියුලින් කුප්පි 45,000 ක් සඳහා ඩොලර් 4,837,500.00 ක දැවැන්ත මුදලක් ගෙවීමට සිදුවිය.

 

එහෙත්, අදාළ ප්‍රසම්පාදන ක්‍රියාවලියේදී ගෙන ආ එම නව යෝජනා සහ ක්‍රමවේදයන් අනුව මෙම ක්‍රමය පසුව වෙනස් කෙරුණි. එහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස 2023 වසරේදී ජාතික ඖෂධ නියාමන අධිකාරිය විසින් නිරීක්ෂණය කරන ලද්දේ ඉමියුනොග්ලොබියුලින් ලියාපදිංචි කිරීම සඳහා විශාල අයදුම්පත් සංඛ්‍යාවක් ලැබී තිබූ බවත්, වසර 5කටත් වඩා පෙර ඉදිරිපත් කරන ලද අයදුම්පත් පවා ඒ අතර තිබූ බවත්ය. නොදන්නා හේතූන් මත 2023 වසර වන තෙක් අදාළ ආයතන විසින් ඒවා ඇගයීමට ලක් කර හෝ අනුමත කර තිබුණේ නැත. 2023 වසරේදී තාක්ෂණික ඇගයීම සහ NMRA ඇගයීම සඳහා අදාළ කමිටු වෙත අයදුම්පත් හතක් හෝ ඊට වැඩි ප්‍රමාණයක් ඉදිරිපත් කරන ලද අතර, ඉන් හතරක් ඇගයීම් ක්‍රියාවලියෙන් සමත් වී ලියාපදිංචිය ලබා ගත්තේය. ඒවායේ මිල ගණන් යුරෝපීය නිෂ්පාදනවලට වඩා බෙහෙවින් අඩු වූ අතර ඒ සමඟම කලාපය තුළ ඉතා තරඟකාරී මට්ටමක පැවතුණි. මෙම මැදිහත්වීමෙන් වැඩි සැපයුම්කරුවන් ප්‍රමාණයකට ලියාපදිංචිය ලබා දී වෙළඳපොළ විවෘත කළ විගස, මෙම ඖෂධයේ මිල ගණන් ඇමරිකානු ඩොලර් 80 ක පමණ මට්ටමක් දක්වා අඩුවීමක් දක්නට ලැබුණි.

 

මෙය හුදු අහඹු සිදුවීමක් නොවේ. එය වඩාත් විද්‍යාත්මක ක්‍රමවේදයක සාර්ථකත්වයයි. ඖෂධ ක්ෂේත්‍රයේ "ඇත්ත වශයෙන්ම වංචාව" ක්‍රියාත්මක වන්නේ මෙතැනදීය. කිසියම් බලගතු කණ්ඩායමක් නියාමන ආයතනවල පාලනය සියතට ගෙන, වසර ගණනාවක් පුරා නව ලියාපදිංචි කිරීම් හිතාමතාම ප්‍රමාද කරමින්, සුළු තාක්ෂණික දෝෂ පෙන්වා තරඟකරුවන්ගේ ලියාපදිංචි අවලංගු කරමින් කෘත්‍රිම ඒකාධිකාරියක් ගොඩනඟයි. එවිට වෙළඳපොළේ තරඟ කිරීමට ඉතිරි වන්නේ එක් අයෙකු හෝ දෙදෙනෙකු පමණි. ඉන්පසුව ඔවුන්ට අවශ්‍ය ඉහළම මිලට (ඩොලර් 130-160 පරාසයේ) රජයට ඖෂධ විකිණිය හැකිය. මෙම කෘත්‍රිම මිල සහ සාධාරණ තරඟකාරී මිල (ඩොලර් 80) අතර ඇති ඩොලර් මිලියන ගණනක අතිවිශාල පරතරය යනු, නීත්‍යානුකූල මුහුණුවරකින් සිදු කරන ලද අතිදැවැන්ත මහජන මුදල් කොල්ලයකි. බාල ඖෂධ වෙළඳපොළට එන්නේද, අධික මිලට ඖෂධ මිලදී ගැනීමට සිදුවන්නේද මෙම කෘත්‍රිම ඒකාධිකාරී ක්‍රමය හේතුවෙනි.

 

මේ අනුව බලන කල, ඖෂධ ක්ෂේත්‍රයේ "සැබෑ වංචාව" යනු හුදෙක් හොර රහසේ මුදල් මල්ලක් සාක්කුවේ දමා ගැනීම වැනි සරල ක්‍රියාවක් නොවේ. සැබෑ වංචාව යනු රජයේ සහ නියාමන ආයතනවල නිලධාරීන් එකතු වී, වසර 5කට වඩා පැරණි අයදුම්පත් හිතාමතාම සිරකර තබමින්, නව සැපයුම්කරුවන්ට වෙළඳපොළට පැමිණීමට ඇති ඉඩකඩ නීතිමය හා පරිපාලනමය බාධා පනවමින් අවහිර කිරීමයි. මෙවැනි ක්‍රියාමාර්ග හරහා ඔවුන් රටේ ජනතාවට සහ රජයට සාධාරණ මිලට ඖෂධ ලබාගැනීමට ඇති අයිතිය අහිමි කරයි. 'ටෙනෙක්ටෙප්ලේස්' (Tenecteplase) නමැති ඖෂධයේ මිල රුපියල් 250,000 සිට රුපියල් 60,000 දක්වා පහත වැටුණේද මෙවැනි බාධක ඉවත් කර තරඟකාරීත්වයට ඉඩ දුන් නිසාය.

 

 

එබැවින්, වර්තමාන නඩු විභාග හරහා වැරදිකරුවන්ට දඬුවම් දීම කොතරම් වැදගත් වුවද, ඖෂධ මාෆියාව සහ සැබෑ වංචාවන් මුලිනුපුටා දැමීමට නම් ක්‍රමවේදයේ වෙනසක් අත්‍යවශ්‍ය වේ. ඒ සඳහා කළ හැකි එකම සහ විද්‍යාත්මකම විසඳුම වන්නේ නියාමන ආයතනවල ඇති කෘත්‍රිම අවහිරතා සම්පූර්ණයෙන්ම ඉවත් කර, ගුණාත්මකභාවය තහවුරු කළ හැකි තරඟකරුවන් වැඩි පිරිසකට නිදහසේ වෙළඳපොළට පැමිණීමට ඉඩ සලසන විවෘත සහ තරඟකාරී ප්‍රසම්පාදන ක්‍රියාවලියක් අඛණ්ඩව ක්‍රියාත්මක කිරීම පමණි. සැබෑ ඖෂධ මාෆියාව සහ වංචාවන් පරාජය කළ හැක්කේ නියාමනය විනිවිදභාවයට පත් කරමින් විවෘත වෙළඳපොළ බලවේගයන්ට ඉඩ දීමෙන් මිස, කෘත්‍රිමව තරඟකරුවන් සීමා කරන දූෂිත ක්‍රමවේදයන් රැකගැනීමෙන් නොවේ.

 

 

නවතම ලිපි