පසුගිය දින කිහිපය පුරා ලංකාවේ ආගමික සහ සාමාජීය ක්ෂේත්රය කම්පනයට පත් කළ ප්රධානතම පුවත වූයේ අනුරාධපුර
අටමස්ථානාධිපති පල්ලේගම හේමරතන නාහිමියන් ස්ත්රී දූෂණ චෝදනාවක් මත අත්අඩංගුවට පත්වීමයි. උන්වහන්සේ වැනි ඉහළම ගණයේ ආගමික නායකයෙකු සම්බන්ධයෙන් මෙවැනි පුවතක් අසන්නට ලැබීම බොහෝ දෙනෙකුට අදහාගත නොහැකි වූ අතර, මේ පිළිබඳව සමාජයේ විවිධ මතිමතාන්තර සහ විවේචන මතු වෙමින් පවතී.
මෙම සිදුවීම දෙස දෘෂ්ටි කෝණ දෙකකින් බැලීමට අපට අවස්ථාව තිබේ. එකක් නම් 'මානුෂීය දුර්වලකම' දහම තුළින් විග්රහ කර ගැනීමයි. අනෙක නම්, 'බලය සහ ධනය' හමුවේ නීතිය සහ මාධ්ය හැසිරෙන ආකාරය විවේචනාත්මකව විමසීමයි.
බෝසතුනුත් පැරදුණු තැන: හාරිත ජාතකයෙන් දෙන පාඩම
අඹගහහේනේ බුද්ධරක්ඛිත හිමියන් පෙන්වා දෙන පරිදි, පෘථග්ජන මිනිසා යනු ඕනෑම මොහොතක රාගාදී කෙලෙස් වලට වසඟ විය හැකි අයෙකි. මෙහිදී උන්වහන්සේ හාරිත ජාතකය නිදසුනකට ගනිති.
-
හාරිත තවුසාගේ කතාව: පඤ්ච අභිඥා අෂ්ට සමාපත්ති ලාභී, අහසින් ගමන් කළ හැකි තරම් ඉහළ මානසික මට්ටමක සිටි අප මහ බෝසතාණන් වහන්සේ පවා, අගබිසවගේ නිරුවත දැකීමෙන් රාගයෙන් මත්වී ධ්යාන පිරිහී ගියහ.
-
සත්යගරුක බව: වැදගත්ම දේ නම්, තමන් අතින් වරදක් වූ බව රජු ඉදිරියේ පිළිගැනීමට තරම් බෝසතුන් එඩිතර වීමයි.
බුද්ධරක්ඛිත හිමියන් තර්ක කරන්නේ, මතු බුදු වන බෝසතුන් පවා රාගය හමුවේ මෙසේ පරාජිත වූයේ නම්, රාග, ද්වේෂ, මෝහයන්ගෙන් පිරුණු පෘථග්ජන භික්ෂුවක් වරදට පෙළඹීම පුදුමයට කරුණක් නොවන බවයි. මේ හරහා උන්වහන්සේ උත්සාහ කරන්නේ සිද්ධිය සාධාරණීකරණය කිරීමට වඩා, 'මිනිස් ස්වභාවය' තේරුම් ගෙන සංඝ ගෞරවයට හානි කර නොගන්නා ලෙස ජනතාවට පැවසීමටයි.
මාධ්ය නිහඬතාවය සහ ධනයේ බලය
කෙසේ වෙතත්, මෙම සිදුවීමේ වඩාත් භයානක පැත්ත අනාවරණය කරන්නේ මාධ්යවේදී සරෝජ් පතිරණ මහතා විසිනි. ඔහු පෙන්වා දෙන්නේ ප්රධාන ධාරාවේ මාධ්ය (Mainstream Media) මෙම පුවත හිතාමතාම යටපත් කරන බවයි.
"අවුරුදු ගණනාවක් තිස්සේ බාල වියේ දැරියක් දූෂණය කිරීමේ චෝදනා එල්ල වෙද්දීත්, ප්රධාන මාධ්ය නිහඬව සිටීම ධනය සහ බලය හමුවේ ඔවුන්ගේ නිරුවත ප්රදර්ශනය කිරීමකි."
මෙවැනි තත්ත්වයකදී සමාජ මාධ්ය (Social Media) ඉටු කළ කාර්යභාරය අතිමහත්ය. සමාජ මාධ්ය ඔස්සේ එල්ල වූ දැඩි පීඩනය නොවන්නට, පොලිසිය පවා හේමරතන හිමියන් අත්අඩංගුවට ගැනීමට පසුබට වීමට ඉඩ තිබූ බව පැහැදිලි කරුණකි.
'ආගමට අපහාස කිරීම' යන ලේබලය
දරුවෙකු අපයෝජනයට ලක්වීම වැනි බරපතළ අපරාධයක් කරළියට එන විට, ඇතැම් පිරිස් එය "බුද්ධාගමට කරන අපහාසයක්" ලෙස හංවඩු ගසමින් සැබෑ අපරාධකරුවා ආරක්ෂා කිරීමට උත්සාහ කරති. ළමාරක්ෂක අධිකාරියේ නිර්මාතෘ මහාචාර්ය හරේන්ද්ර ද සිල්වා මහතා පවසන පරිදි, "සැබෑ ආගමික අපහාසය වන්නේ අපයෝජනයක් වසන් කිරීමයි."
නීතිය හමුවේ සමානත්වය සහ අපේ වගකීම
පල්ලේගම හේමරතන හිමියන් මේ වන විට රක්ෂිත බන්ධනාගාරගත කර ඇත. නවලෝක රෝහලේ සිට බන්ධනාගාර රෝහල වෙත උන්වහන්සේ මාරු කිරීමට අධිකරණය නියෝග කිරීම තුළින් පෙනී යන්නේ 'රෝගී' වීම යනු අපරාධයකින් බේරීමට ඇති දොරටුවක් නොවිය යුතු බවයි.
මෙම සිදුවීමෙන් අප උගත යුතු පාඩම් කිහිපයකි:
-
පුද්ගල වන්දනාවෙන් මිදීම: පුද්ගලයෙකු කුමන මට්ටමේ ආගමික හෝ දේශපාලන තනතුරක් දැරුවත්, ඔහු නීතියට යටත් පෘථග්ජනයෙකු බව තේරුම් ගත යුතුය.
-
වින්දිතයාට යුක්තිය: ආගම හෝ ජාතිය ඉදිරියට දමා අපරාධ යටපත් නොකර, අගතියට පත් දැරියට යුක්තිය ඉටු වන තෙක් සමාජය අවදියෙන් සිටිය යුතුය.
-
මාධ්ය වගකීම: බලවතුන්ගේ ඕනෑ එපාකම් ඉටු කරන ප්රධාන ධාරාවේ මාධ්ය වෙනුවට, සත්යය පවසන විකල්ප අවකාශයන් ශක්තිමත් කළ යුතුය.
පැවිදි වූ පමණින් කෙනෙකු රහත් වන්නේ නැත. කෙලෙස් බරිත ලෝකයක මෙවැනි වැටීම් සිදු විය හැකිය. නමුත් එම වැටීම් 'ශාසනික' හෝ 'ආගමික' පලිහවල් භාවිත කරමින් වසා ගැනීමට උත්සාහ කිරීම ශාසනයට මෙන්ම සමාජයට ද කරන මහා විනාශයකි. පල්ලේගම හේමරතන හිමියන් වැරදිකරු ද නැද්ද යන්න අධිකරණය තීරණය කරනු ඇත. එතෙක්, බලයට හෝ ශ්රද්ධාවට යට නොවී සත්යය වෙනුවෙන් පෙනී සිටීම පුරවැසි අපේ වගකීමයි.
@ නිලූකා සූරියබණ්ඩාර
