මේ මෑතක අපේ රාජ්ය භාණ්ඩාගාරය භාරව ඉන්න මහ අදිකාරම්තුමා රාජ සභාව මැද හරි අපූරු කතාවක් කිව්වා.
එතුමා කියනවා, දෙදහස් විසි අට වසර වෙනකොට අපේ දේශය ආයෙත් ණය බරින් කඩා වැටෙන්නේ නැහැලු. ඒ විතරක් නෙවෙයි, විදෙස් රජවරුන්ට පියවන්න තියෙන ණය කහවනු ටිකත් නිසි කලට ගෙවා නිම කරනවාලු. මේ කතාව ඇහුවම මාලිගාවේ ඉන්න අයට නම් ලොකු සතුටක් දැනෙන්න ඇති. ඒත් රුහුණේ මහ පොළොව එක්ක ජීවත් වෙන මට පේන්නේ වෙනස්ම සත්යයක්.
මිරිඟුවකින් සැනසෙන පාලකයෝ
ඇත්ත, ලබන අවුරුදු දෙක ඇතුළත අපි විදෙස් රටවලට යවන්න ඕන ණය කහවනු ප්රමාණය සාපේක්ෂව ටිකක් අඩුයි. රජ මාලිගාව මේක දකින්නේ මහා ජයග්රහණයක් විදිහට. ඒත් මේ තියෙන්නේ මහා කුණාටුවකට කලින් මුහුදේ තියෙන භයානක නිහැඬියාව නේද? මේ නිහැඬියාවෙන් මත් වෙලා, ඉස්සරහට එන්න තියෙන මහා ව්යසනය පාලකයින් හිතාමතාම ජනතාවගෙන් වසන් කරනවා.
දෙදහස් විසි අටේ මහා ණය කන්ද
සැබෑ සටන පටන් ගන්නේ දෙදහස් විසි අටෙන් පස්සේ. එදා ඉඳන් අපි අවුරුදු පතා පිටරටවලට ගෙවන්න ඕන කහවනු කන්දරාව දරාගන්න බැරි තරමට වැඩි වෙනවා. ලෝකේ පුරාම වෙළඳාම කඩා වැටිලා තියෙන මේ කාලේ, අපිට අලුතින් ණය දෙන්න කිසිම විදෙස් වෙළඳ කණ්ඩායමක් ලෑස්ති නැහැ. අපි තාමත් යැපෙන්නේ අනිත් රාජ්යයන් දෙන පිනට. එහෙම බලනකොට අපේ දේශයේ ස්වෛරීභාවය තියෙන්නේ අර විදෙස් රජවරුන්ගේ අත්ල උඩ නේද?
හිස් භාණ්ඩාගාරය සහ යදම්ලූ ණය
භාණ්ඩාගාරයේ කහවනු ටිකක් එකතු වෙලා තියෙනවා කියලා මාලිගාවෙන් උදම් ඇනුවට, ඉස්සරහට ගෙවන්න තියෙන ණය කන්ද දැක්කම ඒක කිසිසේත්ම ප්රමාණවත් නැහැ. අපේ රටේ අපනයන භෝග විනාශ වුණොත්, නැත්නම් දේශගුණයෙන් විපත්තියක් වුණොත් මේ භාණ්ඩාගාරය එක රැයින් හිස් වෙලා යන්න පුළුවන්. අනිත් එක අපි අරන් තියෙන ණයවලින් වැඩි හරියක් ගෙවන්න තියෙන්නේ ලොකු රාජ්යයන්ට. ඒ ගිවිසුම් අපිට ඕන විදිහට වෙනස් කරන්න බැහැ. සහන කාලය ඉවර වුණාම, විදෙස් වෙළෙන්දෝ පොලියත් එක්කම ණය ඉල්ලනකොට අපේ භාණ්ඩාගාරයට දෙවියන්ගේම පිහිටයි.
බලය රැකගන්නා දේශපාලන සූදුව
එහෙනම් මහ අදිකාරම්තුමා මේ තිත්ත ඇත්ත වසන් කරන්නේ ඇයි? උත්තරේ තියෙන්නේ ඔය මාලිගාවේ දේශපාලනය ඇතුළෙමයි. ඉස්සරහට රජකම වෙනුවෙන් ලොකු සටනක් එනවා. මේ වෙලාවේ බදු බර වැඩි කරලා ජනතාවට දෙන සහන කැපුවොත්, තමන්ගේ කිරීටය ගැලවෙනවා කියලා පාලකයෝ හොඳටම දන්නවා. ඒ නිසයි කිසිම අර්බුදයක් නැහැ කියමින් ජනතාව මුලාවට පත් කරන්නේ.
රටේ ණය බර කළමනාකරණය කරන ආයතන තාමත් පවතින්නේ ළදරු අවදියේ. විදෙස් ආයෝජකයෝ එන්නේ වේදිකාවල නගන හඬට නෙවෙයි, ස්ථාවර තීරණ සහ අවංක පාලනයක් දැක්කමයි. අතීතයේ හිටපු සමහර පාලකයෝ වගේ හිටිහැටියේ නීති වෙනස් කරනකල් කවුරුවත් තමන්ගේ ධනය අරන් අපේ දේශයට එන්නේ නැහැ.
තමන්ගේ බලය රැකගන්න ඕන නිසා ඉස්සරහට එන මේ ණය කුණාටුව පාලකයෝ දැක්කේ නැහැ වගේ ඉන්නවා. හැබැයි ඒ කුණාටුව කඩාගෙන පාත්වුණාම, ඒකේ සම්පූර්ණ බර දරන්න වෙන්නේ භාණ්ඩාගාරයේ උදවියටවත්, මාලිගාවේ ඇත්තන්ටවත් නෙවෙයි; මේ බිමේ ජීවත් වෙන මගේ අහිංසක ජනතාවටමයි.
රුහුණේ සිට මම සුගලා.
